Elżbieta Amelia Eugenia von Wittelsbach „Sissi” - główna bohaterka tej powieści, trzecie dziecko rodziny Wittelsbachów, ma starszego brata Wilhelma, starszą siostrę Helenę, młodszego brata Teodora oraz młodszą siostrę Marię. Jest dziewczyną niezwykle wrażliwą i sympatyczną, kocha przyrodę i zwierzęta, a także literaturę i sztukę. Z natury zadziorna, nie lubi się podporządkowywać, a zwłaszcza twardej etykiecie dworskiej. Uwielbia jazdę konną, nienawidzi jednak polowań, w których nigdy nie chce brać udziału. Ukochana Franciszka Józefa. Aby być jednak szczęśliwą, musi stoczyć ostrą batalię z przyszłą teściową, która szeregiem podstępów próbuje ją zniechęcić do ślubu. Potem musi mierzyć się również z nikczemnymi planami Zottornika i jego wspólników. Ma dobre serce, nie umie przejść obojętnie obok czyjegoś cierpienia. Bardzo kocha swoich bliskich i jest gotowa wiele dla nich zrobić. Jej najlepszym przyjacielem jest kuzyn Ludwik. Wbrew początkowym pozorom, z Franciszkiem łączy ją bardzo wiele, oboje okazują się być sobie niezwykle bliscy, zwłaszcza pod względem emocjonalnym.
Franciszek Józef I - młody cesarz Austrii z dynastii Habsburgów, ukochany Sissi, najstarszy syn arcyksiężnej Zofii i zmarłego cesarza Franciszka Karola. On i Sissi znają się jeszcze z czasów dzieciństwa, już wtedy byli sobie bliscy, teraz zaś to uczucie odżywa i pogłębia się. Jest wrażliwy, sympatyczny i dowcipny, lubi sobie żartować. Mimo bycia władcą wielkiego imperium, nie jest sztywny i zasadniczy, uważa etykietę i panujące na dworze zasady za bzdury i chętnie je rozluźnia, aby jego ukochana czuła się szczęśliwa. Mimo dobrych chęci, nie do końca orientuje się w sprawach własnego państwa i nie widzi, jakich reform potrzebuje cesarstwo i dopiero Sissi z Ludwikiem mu to uświadamiają. Jest trochę dumny i zbyt pewny siebie, ale potrafi przyznać się do błędu. Swego czasu miał ogromne powodzenie u kobiet, mimo to kocha Sissi szczerym uczuciem. Jest twardy i uparty, gdy na coś się zdecyduje, nie zamierza odpuszczać, póki nie osiągnie swego celu. W sprawach polityki twardo stąpa po ziemi, jednak przy Sissi uczy się częściej słuchać głosu serca i zaczyna rozumieć, jak ważne jest ono w życiu. Ma młodszego brata, Karola.
Arcyksiężna Zofia Habsburg - matka Franciszka Józefa i Karola Ludwika, wdowa po niedawno zmarłym cesarzu, Franciszku Karolu. Faworyzuje starszego syna kosztem młodszego. Wszystkie nadzieje pokłada we Franciszku Józefie i oczekuje od niego, że będzie on najlepszym cesarze w historii Austrii. Z tego właśnie powodu organizuje jego zaręczyny z idealną jej zdaniem kandydatką, czyli Heleną von Wittelsbach. Jest wściekła, kiedy syn wybiera Sissi i choć pozornie akceptuje jego wybór, potajemnie próbuje pozbyć się dziewczyny z dworu. Początkowo gardzi Sissi i uważa ją za prostaczkę, z czasem jednak przekonuje się do niej i zaczyna ją lubić. Jest konserwatystką. Uważa, że w cesarstwie nie wolno niczego zmieniać i próbuje powstrzymać coraz bardziej liberalne reformy syna. Ona i matka Sissi były kiedyś serdecznymi przyjaciółkami, Zofia nawet trzymała jej dzieci do chrztu. Po śmierci męża zamknęła się w sobie i stała się zgorzkniała i nieprzyjemna w stosunku do wielu osób wokół siebie.
Ludwik Bawarski - właściwie Ludwik von Wittelsbach, kuzyn Sissi, jej najwierniejszy przyjaciel jeszcze z czasów dzieciństwa, następca tronu Bawarii. Członek loży masońskiej Wielki Świt i przywódca jej bawarskiego odłamu. Człowiek o liberalnych poglądach, prawdziwy romantyk i miłośnik sztuki. Uważa, że należy rządzić tak, aby poddani nigdy nie byli pokrzywdzeni przez prawo. Bardzo interesuje się losem swoich przyszłych poddanych i odwiedza ich nieraz w przebraniu, aby dowiedzieć się, jak żyją i czego im potrzeba. To on wraz z Sissi przekonuje Franciszka do wprowadzenia reform w cesarstwie. Pisze artykuły do gazet pod pseudonimem Johann Chronist. Jest nieco zamkniętym w sobie introwertykiem, nie lubi mówić o swoich uczuciach. Potajemnie podkochuje się w Sissi od dawna, ale nigdy jej tego nie powiedział. Z czasem swoim uczuciem obdarza francuską księżniczkę Elodie. Szczerze kibicuje zakochanym i pomaga im w różnych sytuacjach. Jest niezwykle wrażliwy, kocha sztukę, muzykę i malarstwo, sam zaś pisze od czasu do czasu wiersze. Nie znosi Wiednia i dworu cesarskiego ze względu na jego sztywną etykietę oraz panujące tam zwyczaje, dlatego rzadko tam bywa. Jest bacznym obserwatorem i dlatego łatwiej niż Sissi i Franciszek dostrzega intrygi wokół nich, co sprawia, że zawsze zdąży im przybyć z pomocą, gdy zajdzie taka potrzeba. Amatorsko gra na skrzypcach i posiada talent aktorski.
Elodie de Farge - francuska księżniczka, która przybywa na dwór w Wiedniu, aby negocjować warunki paktu pomiędzy Austrią a Francją, zostaje porwana przez bandytów i odbita z ich rąk przez Franciszka, Karola i Ludwika. Zakochuje się w tym pierwszym, ale spotyka ją zawód, gdyż Franciszek kocha Sissi. Załamana znajduje pociechę w ramionach Ludwika, z którym bardzo szybko odnajduje wspólny język. Początkowo jest zazdrosna o Sissi, z czasem zostaje jej najlepszą przyjaciółką. Bardzo kocha sztukę. Jest siostrzenicą cesarzowej Francji, Eugenii, żony Napoleona III, nie oczekuje jednak z tego powodu jakiś specjalnych względów. Ma niezależny charakter i bardzo nie lubi, gdy ktoś jej cokolwiek narzuca. Ma dość nowoczesne poglądy jak na swoje czasy. Interesuje się literaturą. Do czytania musi nosić okulary, ale nie ma z tego powodu kompleksów. Ukochana Ludwika, później wprowadzona przez niego do loży masońskiej Wielki Świt.
Helena Maria Augusta von Wittelsbach „Nene” - starsza siostra Sissi, pod wieloma względami jej przeciwieństwo. Ma wrażliwy charakter, ale jest bardziej nieśmiała od Sissi. Doskonale odnajduje się w świecie etykiety i dobrych manier, dlatego to właśnie ona została przez Zofię wybrana na przyszłą żonę Franciszka. Gdy ten jednak wybiera jej siostrę, Nene jest bardzo zasmucona z tego powodu. Mimo to przyjmuje ten cios z godnością odpowiednią do jej wychowania. Dość szybko odkrywa, że nie ma czego żałować i zakochuje się z wzajemnością w młodym greckim arystokracie, księciu Gregoriosie Kratidesie. Pomimo zaistniałej sytuacji nadal jest oddaną przyjaciółką Sissi, która zawsze może na nią liczyć.
Baronowa Helga von Tauler - prawa ręka arcyksiężnej Zofii i jej zaufana dama dworu, zdaje się wiedzieć wszystko o wszystkich. Jest sztywna i niesympatyczna, jedyną osobą, której okazuje cieplejsze uczucia jest jej córka Ilary. Na polecenie Zofii szuka sposobów na pozbycie się Sissi z dworu, a potem sprowadza swoją siostrzenicę Sarę, aby ta zajęła miejsce głównej bohaterki u boku cesarza. Nie jest wierna Zofii, służy jej dlatego, że ma w tym własny interes. Jej prawdziwym pracodawcą jest kanclerz Zottornik. Nie cierpi życia na wsi. Drugi czarny charakter powieści.
Hans Zottornik - kanclerz cesarski, szara eminencja dworu, prawa ręka arcyksiężnej Zofii i Franciszka Józefa. Konserwatysta i człowiek pozbawiony jakiejkolwiek wrażliwości wobec prostego ludu. Władzę sprawuje za pomocą żelaznej ręki oraz sieci szpiegów. Uważa, że cesarz rządzi z woli Boga i tylko przed nim może odpowiadać. Jest przeciwny jakimkolwiek reformom w cesarstwie i próbuje odwieść Franciszka Józefa od wszelkich zmian, jakie ten zamierza wprowadzić. To on jest głównym mocodawcą baronowej von Taurel i hrabiego Arkasa. Knuje intrygi przeciwko Sissi, a kiedy Franciszek zaczyna się otwierać na reformy, dąży do pozbawienia go władzy. Przez złośliwych nazywany wampirem ze względu na swoją trupio bladą cerę. Główny czarny charakter powieści.
Hrabia Fryderyk Arkas - pół Bawarczyk, pół Węgier, sąsiad rodziny Wittelsbachów i zarazem czołowy agent Zottornika. Swego czasu brał udziału w powstaniu na Węgrzech z roku 1848, ale kiedy wpadł, w zamian za swoje życie wydał Austriakom wielu swoich towarzyszy. Jedną z osób wówczas przez niego zdradzonych był starszy z braci Andrassy. Dzięki swojej zdradzie uniknął kary, ale musiał w pełni oddać się na usługi Zottornika, na polecenie którego szpieguje węgierskich nacjonalistów dążących do zabicia Franciszka Józefa. Arkas dba jedynie o własne interesy, chce za wszelką cenę przetrwać i przy okazji się dorobić. Nie obce mu są zdrada i intrygi, aby tylko osiągnąć swoje cele. Wobec osób mu podległych bywa bardzo brutalny, a wobec tych, którym sam podlega, jest nad wyraz usłużny. Świetny szermierz i strzelec, stanowi trudnego do pokonania przeciwnika. Trzeci czarny charakter powieści.
Gyula Andrassy - węgierski hrabia i działacz rewolucyjny, dawny pułkownik, skazany zaocznie na karę śmierć za udział w powstaniu na Węgrzech w 1848 roku. Wierny przyjaciel Ludwika Bawarskiego z czasów szkolnych, ukochany Idy Ferenczy, a także członek loży masońskiej Wielki Świt. Dąży do niepodległości Węgier lub nadania im jakieś poważnej autonomii. Nie jest jednak bezwzględny w dążeniu do swoich celów, nie pochwala zbrodni i łajdactw. Uważa, że do wszystkiego trzeba dojść w zgodzie ze swoim sumieniem. Ponadto uważa, iż za wszelkie zamachy i ataki na cesarskich urzędników odpowiedzą jego rodacy, na co on nie może pozwolić. Przebywa obecnie na wygnaniu, ciesząc się gościną u ojca Ludwika Bawarskiego. Jest odważny i niezwykle pomysłowy, zwłaszcza wtedy, kiedy dąży do swego celu. Bywa jednak czasami lekkomyślny, gdy w grę wchodzi miłość. Jego największym wrogiem hrabia Fryderyk Arkas, który odpowiada za śmierć brata Gyuli.
Ida Ferenczy - węgierska szlachcianka, dama dworu na cesarskim dworze, przydzielona Sissi jako dama do towarzystwa, gdy dziewczyna zaręcza się z cesarzem. Przyjaciółka Sissi i ukochana Andrassy’ego, z którym potajemnie się spotyka, jak i też wymienia korespondencję, w czym pomaga im Ludwik Dziewczyna, podobnie jak jej ukochany, jest gorącą patriotką i dąży do autonomii Węgier. Jest jednak nieco rozsądniejsza od niego i nie chce, by Gyula niepotrzebnie narażał swoje życie, aby móc ją zobaczyć.
Sara von Plauen - bratanica baronowej, odważna i śmiała dziewczyna, która wie, czego chce, jak również jest świadoma swoich wdzięków. Zostaje sprowadzona na dwór, kiedy Franciszek na pewien czas traci pamięć i zapomina o swojej miłości do Sissi. Próbuje wówczas zdobyć serce cesarza, który bardzo jej się podoba. Wraz z baronową knuje intrygi, aby pozbyć się rywalki, ale w przeciwieństwie do swojej ciotki nie jest pozbawiona skrupułów w swoich działaniach. Kocha się w niej Karol, brat Franciszka.
Karol Ludwik Habsburg - młodszy brat Franciszka Józefa, przez długi czas bardzo zazdrosny o miłość matki. Paradoksalnie wiedzie życie o wiele lżejsze od swego brata, ponieważ jako człowiek, który nigdy nie miał być cesarzem, nie sprawuje żadnych poważnych stanowisk i nie wykonuje jakiś poważniejszych obowiązków. Jest lekkoduchem, ale też bardzo sympatycznym. Obecnie ma dobre relacje z Franciszkiem, zazdrości mu nieco prawdziwej miłości i marzy, aby samemu taką przeżyć, co ostatecznie go spotyka, kiedy zakochuje się w Sarze.
Maksymilian i Ludwika von Wittelsbach - rodzice Sissi, a także Wilhelma, Nene, Teodora i Marii. Książęta bawarscy, żyjący na prowincji. Ludwika jest siostrą króla Bawarii Maksymiliana II oraz kuzynką i dawną przyjaciółką arcyksiężnej Zofii, z którą obecnie relacje uległy ochłodzeniu. Jest kobietą wrażliwą, ciepłą i bardzo serdeczną, kocha swoje dzieci i stara się być dla nich nie tylko matką, ale również i najlepszą przyjaciółką. Maksymilian z kolei jest rubasznym i serdecznym, choć chwilami lekko oderwanym od rzeczywistości człowiekiem. Uwielbia podróże, polowania i dobrą zabawę, jak również wiejskie życie. Nie znosi życia na dworze i nie ma najlepszych relacji z Zofią. Bardzo kocha swoje dzieci, a zwłaszcza Sissi, która jest jego ulubienicą. Mimo chęci bycia twardym i stanowczym często ulega swojej żonie, która jest jego jedyną miłością w życiu. Wraz z żoną wymyślił pieszczotliwe zdrobnienia dla swoich dzieci i stosuje je nawet w korespondencji.
Ludwik Wilhelm i Henrietta von Wittelsbach - najstarszy syn Maksymiliana i Ludwiki oraz jego żona, rodzice małej Małgosi. On jest starszym bratem Sissi, dla odróżnienia od Ludwika Bawarskiego nazywanym przez najbliższych Wilhelmem. W młodości, kierowany porywem serca i poczucia obowiązku, brał udział w powstaniu na Węgrzech z roku 1848. Wzięty do niewoli i wykupiony przez ojca, osiadł na stałe w Monachium, gdzie podjął pracę w biurze i założył rodzinę. Ona to aktorka teatralna, dawna znajoma Ludwika, którego traktuje jak starszego brata. Bardzo kocha męża, za którego wyszła, porzucając ostatecznie scenę, czego nigdy nie żałowała.
Francois de Cortney - Francuz, przyjaciel Ludwika z czasów studenckich, mąż Blanche i członek loży masońskiej Wielki Świt. Wielki dowcipniś, uwielbia żarty i różne figle. Wbrew jednak pozorom nie jest on bezmyślnym błaznem, a sprawy ważne traktuje zawsze z olbrzymią odpowiedzialnością. Podobnie jak Ludwik, przyjaźni z Andrassym i próbuje go trzymać z dala od kłopotów. Bardzo kocha swoją żonę, z którą wiedzie szczęśliwe życie.
Blanche de Courtney - Francuzka, żona Francoisa i przyjaciółka, której służy jako dama do towarzystwa. Jest młodą i bardzo dystyngowaną kobietą, która lubi zawsze stąpać twardo po ziemi. Nie zawsze zgadza się ze wszystkim z Elodie, ale mimo to obie bardzo się lubią. Jest osobą ciepłą i serdeczną, choć czasami lubi ponarzekać. Przyjaźni się z Ludwikiem, którego pamięta jeszcze z czasów jego studiów w Paryżu. Później wprowadzona przez męża do loży masońskiej Wielki Świt.
Morgasz - węgierski szlachcic i nacjonalista, dawny przyjaciel Andrassy’ego, z którym jednak drogi mu się rozeszły. Brał udział w powstaniu węgierskim z roku 1848, jednak po jego upadku stał się bandytą. Ogarnięty nienawiścią do Habsburgów staje na czele grupy nacjonalistów węgierskich, dążących do zabicia cesarza Austrii. Jest wspólnikiem w działaniach hrabiego Arkasa. Nie uznaje żadnych zasad moralnych, uważając, że na tym świecie nie ma już na nie miejsca. Uważa, iż na zbrodnię odpowiada się kolejnymi zbrodniami i to jest to jedyna sprawiedliwość, która istnieje.
Gregorios Kratides - młody grecki książę z wyspy Korfu, ukochany Nene. Ma starszego brata i matkę, która już od dawna planuje go ożenić. Zna się z ciotką i wujem Wittelsbachów i to głównie dzięki nim zdołał spotkać się z Nene. Kocha dziewczynę, ale początkowo nie jest w stanie jej w pełni zrozumieć, co prowadzi między nimi do sporów. Ostatecznie miłość i tutaj wygrywa.
Shari - osiemnastoletnia Cyganka, która marzy o tym, aby być aktorką teatralną. Kocha taniec i grę skrzypiec. Zachwyca ją świat sztuki, ale przerażają też zwyczaje panujące między aktorami, które uważa za niemoralne. Mimo tego, wspierana przez bliskich, dąży do tego, aby zostać aktorką w wiedeńskim teatrze. Musi zwalczać też intrygi podłej primadonny Martiny, która nie cofnie się przed niczym, aby nie mieć konkurencji. Shari jest sierotą, jej rodzice nie żyją. Ma starszego brata Miklosa oraz babcię Aoudę. Przyjaźni się z kostiumolożką Anną, od której bierze lekcje tańca. Jest też dobrą znajomą Sissi i Ludwika, którzy wspierają ją w jej działaniach. Ma ukochanego, Kevina, będącego pół Cyganem.
Idalia Ludwika Augusta Roberta Yvett von Tauler „Ilary” - jedenastoletnia córka baronowej, dziewczynka niezwykle śliczna i bardzo sympatyczna, wrażliwa i o dobrym sercu, jedyna osoba, wobec której jej matka okazuje jakiekolwiek cieplejsze uczucia. Bardzo kocha książki i przyrodę, dlatego z miejsca polubiła się z Sissi, podzielającej te pasje oraz jej bratem, w którym zakochuje się z wzajemnością. Interesuje ją bardzo świat i jego sekrety i bardzo lubi je poznawać. Nie orientuje się w intrygach swojej matki. Sympatia Teodora, którego obdarza pierwszą dziecięcą miłością.
Karol Teodor von Wittelsbach „Teo” - młodszy brat Sissi, ma dziesięć lat. Jest bardzo sympatycznym chłopcem, oczytanym i inteligentnym, choć nieco psotnym. Jest ciekaw świata i jego nowinek, dlatego lubi je poznawać, najlepiej ze swoją sympatią, którą jest Ilary, córka baronowej. Ma bardzo dobre relacje ze swoim rodzeństwem, a zwłaszcza młodszą siostrzyczką Marią. Bywa nieco łakomy, czasami w swoich wypowiedziach używa patetycznych zwrotów wyczytanych z książek.
Maria von Wittlesbach „Mimi” - młodsza siostra Sissi, ma osiem lat. Energiczna i zarazem bardzo pomysłowa. Jest emocjonalnie mocno związana ze swoim bratem i dlatego bywa o niego bardzo zazdrosna, kiedy ten zaczyna interesować się Ilary. Mimo początkowej niechęci ostatecznie zaprzyjaźnia się z dziewczynką. Ma słabość do słodyczy i uroczych zwierząt. Bardzo pozytywnie nastawiona do życia osóbka. Posiada lalkę, pannę Łucję, z którą często udaje, że rozmawia. Jej ulubione powiedzonko to: „Jasne jak słońce”.
